و گوسفندى كه به زكات داده مىشود واجب است كه كمتر از هفت‌ماهه [ 1 ] نباشد وبيمار و عيبناك و لاغر [ 2 ] و آبستن نباشد [ 3 ] و اگر تازه زائيده باشد تا پانزده روز [ 4 ] نگذرد به زكات نمىتوان داد [ 5 ] . فصل پنجم در مستحقّان زكات و ايشان هشت فرقه‌اند : اوّل و دوم : فقرا و مساكين‌اند ، يعنى كسانىكه مالك قوت يك سالهء خود و عيال خود نباشند و كسبى و صنعتى نداشته باشند كه به آن وفا كند [ 6 ] به شرط آنكه سيّد نباشند

--> [ 1 ] - احوط اين است كه كمتر از يك سال نبوده باشد . ( تويسركانى ، دهكردى ، صدر ) * بنابر اقوى و احوط از اين آن است كه سال را تمام كرده باشد . ( خراسانى ) * بلكه اگر ميشينه باشد داخل در سال دوم شده باشد و اگر بُزينه باشد داخل در سال سوم باشد . ( كوهكمره‌اى ، يزدى ) * و اگر بز باشد سال اوّل را تمام كرده باشد و داخل در سال دوم شده باشد . ( مازندرانى ) [ 2 ] مگر آن كه گوسفندان او همه بيمار و لاغر باشند . ( خراسانى ، مازندرانى ) * مگر آنكه همه بيمار يا لاغر يا عيبناك باشند . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) [ 3 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) * اعتبار اين ممنوع است . ( خراسانى ) * على الاحوط و در تازه زائيده احوط گذشتن دو ماه است بر او وقوچ و گوسفندى كه مهيّا از براى خوردن نموده‌اند ندهند . ( صدر ) * و آبستن بودن ضرر ندارد هرگاه مالك راضى باشد به دادن ، بلى او را الزام نمىكنند بر دادن آن ، و همچنين پروارى و فحل ضراب را كه اگر مالك راضى نباشد نمىتوان گرفت و با رضاى او مانعى ندارد . ( يزدى ) [ 4 ] احوط اين است كه تا بيست روز از زائيدن نگذرد به زكات ندهد و احوط از او اين است كه دو ماه از زائيدن او گذشته باشد و همچنين گوسفندى را كه مهيّا كرده از براى خوردن ندهد و همچنين قوچ را ندهد . ( تويسركانى ) [ 5 ] بنابر مشهور ميان علماء . ( خراسانى ) [ 6 ] و اگر دارند به قدر كمتر از سال تتمّه را مىتواند داد . ( مازندرانى )